Συνιστάται, 2023

Επιλογή Συντάκτη

Η διαφορά μεταξύ του γνωστού και του μη γνωστού αδικήματος

Το αδίκημα συνεπάγεται παράνομη πράξη ή έγκλημα. Με πιο πρόσφορους όρους, το αδίκημα συνεπάγεται οποιαδήποτε πράξη, η οποία είναι αξιόποινη και κατά της οποίας καταγράφεται καταγγελία, με την αρμόδια αρχή, δηλαδή την αστυνομία ή τον δικαστή. Το αδίκημα μπορεί να χαρακτηριστεί ως αναγνωρίσιμο αδίκημα και μη γνωστό αδίκημα, όπου το γνωστό αδίκημα σημαίνει εκείνο στο οποίο η αστυνομία μπορεί να συλλάβει τον κατηγορούμενο χωρίς ένταλμα.

Από την άλλη πλευρά, το αδίκημα που δεν μπορεί να αναγνωριστεί μπορεί να χαρακτηριστεί ως το αδίκημα στο οποίο η αστυνομία δεν μπορεί να συλλάβει κανένα πρόσωπο χωρίς ένταλμα και απαιτείται ρητή άδεια του δικαστηρίου για έρευνα. Όταν πρόκειται για εγκλήματα, θα πρέπει να γνωρίζουμε τις διαφορές μεταξύ του γνωστού και του μη γνωστού αδικήματος, να κατανοούμε καλύτερα τον νόμο.

Συγκριτικό διάγραμμα

Βάση σύγκρισηςΑντιληπτό αδίκημαΆγνωστο αδίκημα
ΕννοιαΤο γνωρίζον αδίκημα είναι εκείνο στο οποίο η αστυνομία έχει εξουσιοδοτηθεί να λάβει γνώση του εγκλήματος από μόνη της.Τα αδικαιολόγητα αδικήματα αναφέρονται στις αξιόποινες πράξεις στις οποίες η αστυνομία δεν έχει εξουσία να συλλάβει το άτομο για εγκληματικότητα μόνο του.
ΣύλληψηΧωρίς εντάλματαΑπαιτείται ένταλμα
Έγκριση του δικαστηρίουΔεν απαιτείται να ξεκινήσει η έρευνα.Η προηγούμενη έγκριση του δικαστηρίου απαιτείται να αρχίσει έρευνα.
ΑδίκημαΣτυγερόςΣυγκριτικά μικρότερη
ΠεριλαμβάνειΔολοφονία, βιασμός, κλοπή, απαγωγή κλπ.Παραχάραξη, εξαπάτηση, επίθεση, δυσφήμιση κλπ.
ΑναφοράFIR και καταγγελίαΜόνο παράπονο.

Ορισμός του γνωστού αδικήματος

Το αδίκημα στο οποίο ο αστυνομικός δεν απαιτεί κανένα ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου και έχει την εξουσία να ξεκινήσει έρευνα χωρίς άδεια του δικαστηρίου είναι γνωστό ως αδίκημα που μπορεί να αναγνωριστεί. Σε τέτοιου είδους αδικήματα, όταν ο κατηγορούμενος συνεληφθεί, θα παραχθεί ενώπιον του δικαστή, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Καθώς το έγκλημα είναι σοβαρό, η έγκριση του δικαστηρίου είναι σιωπηρή, σε γνωστά αδικήματα.

Η πρώτη ενημερωτική έκθεση, κοινώς ονομαζόμενη FIR, κατατίθεται μόνο σε περιπτώσεις γνωστών αξιόποινων πράξεων. Τα γνωστά αδικήματα είναι σοβαρά εγκλήματα που περιλαμβάνουν δολοφονία, βιασμό, ταραχές, κλοπή, θάνατο προίκας, απαγωγή, ποινική παραβίαση εμπιστοσύνης και άλλα εξωφρενικά αδικήματα.

Ορισμός αδίκημα που δεν μπορεί να αναγνωριστεί

Τα αδίκημα που δεν μπορούν να αναγνωριστούν είναι τα αδικήματα που απαριθμούνται στο πρώτο χρονοδιάγραμμα του Ινδικού Ποινικού Κώδικα και μπορούν να τύχουν εφαρμογής. Όταν ένα αδίκημα δεν είναι γνωστό, η αστυνομία δεν έχει το δικαίωμα να συλλάβει τον κατηγορούμενο χωρίς ένταλμα, καθώς και δεν έχει δικαίωμα να ξεκινήσει έρευνα χωρίς προηγούμενη έγκριση του δικαστηρίου. Περιλαμβάνει εγκλήματα όπως η πλαστογραφία, η επίθεση, η εξαπάτηση, η δυσφήμιση, η δημόσια όχληση, ο κακός, η κακομεταχείριση κ.λπ.

Σε αδίκημα που δεν μπορεί να αναγνωριστεί, η δικαστική διαδικασία ξεκινά με την υποβολή ποινικής καταγγελίας στον μητροπολιτικό δικαστή, ο οποίος στη συνέχεια διατάζει το σχετικό αστυνομικό τμήμα να διερευνήσει το έγκλημα αναλόγως, μετά από το οποίο κατατίθεται στο δικαστήριο ένα δελτίο, το οποίο ακολουθείται από τη δίκη. Μετά τη δίκη, το δικαστήριο θα εκδώσει διαταγές για το ζήτημα του εντάλματος σύλληψης του κατηγορουμένου.

Βασικές διαφορές μεταξύ αίσθησης και μη γνωστού αδικήματος

Τα ακόλουθα σημεία είναι σημαντικά σε σχέση με τη διαφορά μεταξύ του γνωστού και του μη γνωστού αδικήματος:

  1. Το αδίκημα κατά το οποίο η γνώση του εγκλήματος λαμβάνεται από την αστυνομία από μόνο του, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει την έγκριση του δικαστηρίου, είναι γνωστό ως αδίκημα. Από την άλλη πλευρά, το αδίκημα που δεν μπορεί να αναγνωριστεί, όπως υποδηλώνει το όνομα, είναι το αδίκημα στο οποίο η αστυνομία δεν έχει την εξουσία να συλλάβει πρόσωπο για εγκληματικότητα από μόνη της, όπως απαιτείται ρητή άδεια του δικαστηρίου.
  2. Σε ασυμβίβαστο αδίκημα, η αστυνομία μπορεί να συλλάβει ένα άτομο χωρίς κανένα ένταλμα. Σε σχέση με αυτό, το ένταλμα πρέπει να είναι σε περίπτωση μη γνωστού αδικήματος.
  3. Σε αξιόποινη πράξη, η εντολή του δικαστηρίου δεν απαιτείται να ξεκινήσει έρευνα. Αντίστροφα, στο μη-γνωστό αδίκημα, πρώτα απ 'όλα, πρέπει να ληφθεί εντολή του δικαστηρίου για διεξαγωγή έρευνας.
  4. Τα αναγνωρίσιμα αδικήματα είναι σκληρά εγκλήματα, ενώ τα μη γνωστά αδικήματα δεν είναι τόσο σοβαρά.
  5. Το γνωρίζον αδίκημα περιλαμβάνει τη δολοφονία, τη βιασμό, την κλοπή, την απαγωγή, την παραχάραξη κ.λπ. Αντίθετα, τα αδίκημα που δεν μπορούν να γνωρίσουν περιλαμβάνουν αδικήματα όπως η πλαστογραφία, η εξαπάτηση, η επίθεση, η δυσφήμιση κ.ο.κ.
  6. Για μια γνωστή αξιόποινη πράξη, μπορεί κανείς να καταθέσει FIR ή να υποβάλει καταγγελία στον δικαστή. Αντίθετα, σε περίπτωση μη γνωστού αδικήματος μπορεί κανείς να υποβάλει παράπονο μόνο στον δικαστή.

συμπέρασμα

Ανάλογα με τη βαρύτητα του εγκλήματος, τα γνωστά αδικήματα είναι είτε παθητικά είτε μη βιώσιμα, ενώ τα μη γνωστά αδικήματα είναι αβάσιμα. Η τιμωρία για αδίκημα που δεν μπορεί να αναγνωριστεί είναι φυλάκιση για λιγότερο από τρία χρόνια ή μερικές φορές πρόστιμο μόνο, ενώ τα γνωστά αξιόποινα πράγματα τιμωρούνται με φυλάκιση για τρία ή περισσότερα χρόνια.

Top